Ongeveer twee jaar geleden zijn er onderhandelingen gestart rond een vrijhandelsverdrag tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie. Dit verdrag heet TTIP, afkorting van Transatlantic Trade and Investment Partnership. Dit verdrag zou economische groei, meer welvaart en meer werkgelegenheid brengen voor de betrokkenen landen. Hoewel gelijkaardige verdragen in het verleden nooit zulke verwachtingen hebben ingelost. Als je alleen nog maar naar de werkloosheid in Europa kijkt, weet je dat vrijhandel niet noodzakelijk de werkende mens ten goede komt. Het zijn dan ook de multinationals die vragende partij zijn voor zo’n verdrag want zij zijn het die het meeste te winnen hebben bij zo’n verdrag. Dit brengt ons dan ook al bij het eerste probleem: de onderhandeling gebeurt in het geheim en niet enkel door de betrokken landen, maar ook met medewerking van consultants die voor bedrijven werken. Dus van transparantie is er geen sprake.
Ondertussen is er toch hier en daar al iets over de inhoud van het verdrag in de media gekomen en die zaken geven reden tot ongerustheid. De grote bedrijven willen een investeringsbescherming in het verdrag. Dit zou gebeuren in de vorm van een investeerder-staatsarbitrage beter bekend als ISDS, Investor-State Dispute Settlement. Dit is een internationaal hof waar grote bedrijven een nationale wetgeving kunnen vernietigen als die wetgeving de winst van het bedrijf in gevaar brengt. Dit wil zeggen dat er op zo'n rechtbank wordt gekeken of de nationale arbeidswetgeving met onder andere minimumloon, geen concurrentiehandicap zou zijn ten opzichte van landen waar er bijvoorbeeld geen minimumloon is. Ook de voedselveiligheid komt dan onder druk te staan. Nu zijn er veel producten uit de Verenigde Staten die Europa niet binnen mogen omdat ze bijvoorbeeld kankerverwekkende stoffen bevatten, denk maar aan de chloorkippen. Onze Europese reglementering inzake voedselveiligheid zou dan kunnen sneuvelen omdat ze in de weg staat van de winst van multinationals. Maar ook onze goedwerkende gezondheidszorg zou overgeleverd worden aan de grillen van de privé-maatschappijen met alle inefficiëntie en geldverspilling tot gevolg. Bovenal holt dit onze democratie uit. Want er is een supranationaal hof dat de wetten die door onze verkozenen worden opgemaakt, naast zich neer kan leggen. Het belang van de multinationals komt dan boven het algemeen belang.
Helaas is dit alles te weinig geweten onder de gewone mens in het straat. Daarom willen we een voorstel tot besluit maken om van Borgerhout symbolisch een TTIP vrij district te maken in de hoop dat dit handelsakkoord wat meer onder de aandacht komt. Informeren en bewustmaken over de gevaren van dit handelsakkoord is erg belangrijk.
Artikel 1:
De districtsraad beslist om van Borgerhout een TTIP-vrij district te maken.
Raadslid Tom Claessens licht zijn voorstel tot beslissing toe.
Raadslid Hendrik Roelandt komt tussen.
Raadslid Alain Herremans komt tussen.
Raadslid Thomas Heiremans komt tussen.
De voorzitter van het districtscollege Marij Preneel antwoordt.
Raadslid Tom Claessens komt tussen.
De districtsraad keurt bij monde van fractievoorzitters het besluit goed met 13 stemmen voor en 9 stemmen tegen.
Stemden ja: sp.a-Groen, PVDA+, Moerkerke Luc
Stemden nee: N-VA, Open VLD, Vlaams Belang