Geachte schepen
Recent kondigde het Havenbedrijf aan verder te onderhandelen met ERS (Energy Recovery Systems), die op de 150ha aan de zuidelijke kant van het Delwaidedok, op enkele honderden meters van onze dorpskern, een investering plannen van €3,7miljard.
ERS wenst er een vergassingsinstallatie te bouwen die jaarlijks 3,5 miljoen ton industrieel afval omzet in nieuwe grondstoffen voor de chemische industrie, namelijk 1,2 miljoen ton kunstmest en 645.000 ton ammoniak.
Iedereen herinnert zich nog ons succesvolle protest tegen de steenkoolcentrale in Lillo. Het is duidelijk dat bij dit project de balans van de voor- en nadelen meer evenwichtig verdeeld is. Ik denk dat we, indien we ervoor zorgen dat er voldoende voorwaarden worden opgelegd, en er rekening gehouden wordt met o.a. de bezorgdheden uit de nabij liggende polderdorpen, we de onderhandelingen een kans moeten geven.
Het neemt echter niet weg dat ik bezorgd ben om een aantal aspecten die een grote negatieve invloed zullen uitoefenen op onze dorpen en de omliggende regio.
De verwerkingscapaciteit van deze chemische cluster valt te vergelijken met die van maar liefst 23 ISVAG-ovens, hier weliswaar in gesloten circuit. Wij in Vlaanderen zouden in theorie 100.000 ton plastiek, wat voornamelijk niet-recycleerbaar industrieel afval is, kunnen aanleveren. De overige 3,4miljoen ton zou dus moeten worden geïmporteerd uit het buitenland. Los van de enorme trafiek, hopelijk voornamelijk over water, zou er in de onderhandelingen door het Havenbedrijf zeker garanties moeten komen dat afvalstromen die nu écht gerecycleerd worden, niet mee vergast gaan worden omdat er enorme vraag naar is. Anders vrees ik dat we onze eigen (duurzamere) Vlaamse recyclage-industrie, en de daar bijhorende jobs de das omdoen, en dat kan toch niet de bedoeling zijn?
Het is voorts een illusie dat onze huidige bedrijven onmiddellijk hun contracten met hun huidige leveranciers van chemische producten willen en/of kunnen opzeggen, en dus ook de eindproducten dienen massaal geëxporteerd te worden naar het buitenland.
Meer nog: ook bvb. op de BASF-site produceert men ammoniak en ureum, uit aardgas en- olie, en exporteert men dit naar naburige bedrijven en buitenland. Hopelijk kunnen zij hun activiteiten verderzetten..
Het zou voorts de eerste grote investering van het bedrijf in West-Europa zijn, en ik ving op dat het bedrijf de terechte Vlaamse milieuwetgeving en -regelgeving tot recent onderschatte. Het blijft dan ook afwachten of in het finale ontwerp het project wel degelijk 900 jobs oplevert. Ik hoop alleszins van wel.
Nu, ik hoop dat in de komende onderhandelingen het Havenbedrijf o.a. streng waakt over de financiering van het project, het naleven van de milieuwetgeving en het vrijwaren van onze huidige en toekomstige Vlaamse recyclage-industrie.
Er zijn ook enkele zaken waarvan ik van het stadsbestuur, maar vooral van jullie verwacht dat ze pro-actief met onze bezorgdheden rekening gaan houden: o.a. geur-, lawaai-, en lichthinder; toename van verkeer over Havenweg, Goederenspoorlijn, en Kanaal (walstroom voorzien!), en de veiligheidsaspecten.
Mijn vraag luidt dan ook: onderschrijven jullie als Districtscollege deze bezorgdheden voluit, en indien ja: hoe gaan jullie er voor zorgen dat hiermee rekening gehouden wordt, en wij als district in dit dossier wel snel en duidelijk op de hoogte worden gehouden?
Alvast bedankt.
Zander.