De jeugddiensten van de Stad en haar districten organiseren vele activiteiten met kinderen en jongeren. Dat kunnen de mensen van de jeugddienst niet alleen, daar zijn veel vrijwillige monitoren voor nodig.
Monitoren zijn jongeren die hiervoor een opleiding volgden en een monitorenbrevet hebben.
Ook Kras Jeugdwerk biedt monitorenopleidingen aan.
Volgens de voorstelling op hun eigen website zegt Kras : “Kras wil in de eerste plaats kinderen, tieners en jongeren bereiken die het moeilijker hebben om aan te sluiten bij wat er te beleven is in de stad. Kras vind je dan ook in buurten waar maatschappelijke uitsluiting sterk speelt.”
In een superdiverse stad en district als Antwerpen kan het dan ook moeilijk anders of een deel van die 'jongeren-meisjes' draagt een hoofddoek.
Wat gebeurt er nu in ons district ?
Jongeren volgen enthousiast een monitorenopleiding, melden zich als minotor bij de jeugddienst van Antwerpen en mogen dan niet beginnen. Want ze dragen een hoofddoek.
In de aanmeldingsfiche en de stukjes op de website staat dit nochtans niet vermeld.
Enkel : “De jeugddienst zoekt gemotiveerde monitoren! Wil jij graag een centje bijverdienen door op woensdagnamiddagen en tijdens schoolvakanties activiteiten met kinderen te begeleiden?
De enige voorwaarde is dat je minstens 16 jaar bent en gemotiveerd bent. Ervaring is een pluspunt maar geen vereiste.”
Op het online aanmeldingsformulier moet je invullen of je al als jobstudent werkte, of je een monitorenopleiding had en zo ja dewelke en wanneer je beschikbaar bent. Meer niet.
Dan zijn er blijkbaar afsprakennota's die met de aangemelde jongeren overlopen worden.
Let wel, het gaat immers niet om werknemers van de stad maar om vrijwilligers die hiervoor een onkostenvergeoding krijgen. Ze krijgen dus ook geen arbeidscontract maar er wordt gewerkt met een afsprakennota.
Ook belangrijk : het gaat om jongeren, niet om volwassenen.
Naar aanleiding van het zgn. hoofddoekenverbod oftwel het verbod op het dragen van religieuze symbolen voor stadspersoneel dat rechtstreeks contact heeft met burgers werd de discussie ook gevoerd bij de verschillende jeugddiensten.
Nogmaals : het gaat hier niet om stadspersoneel, zelfs niet om personeel.
Uiteindelijk zou er per district bekeken moeten worden of het hoofddoekenverbod effectief in de afsprakennota moet staan.
In ons district werd de vraag dan gesteld aan de schepen van jeugd en deze vond van wel.
Met als gevolg het bericht van Kras Jeugdwerk dat in de maand maart een enthousiast meisje van 16 jaar geweigerd. Enkel en alleen omwille van die hoofddoek.
In het persbericht schrijft Kras de aanbeveling dat “De Stad net de angsten voor verschillende overtuigingen en culturen zou kunnen verkleinen door deze symbolen toe te laten en op die manier multiculturaliteit uit te stralen. Het is een proces van lange adem maar we hopen dat deze verandering er ooit komt”
Wat ons betreft is religie een privé-zaak. In die zin maakt het ons niet veel uit van welke afkomst je bent of welke religie je aanhangt.
Wij zijn tegen de dwang, in beide gevallen. De hoofddoek verplichten of de hoofddoek verbieden : in beide gevallen is het achterliggende principe dwang. Dan praten we niet meer over de vrijheid van religieuze beleving, en zeker niet meer over de vrije keuze van vrouwen
U zal zuchten dat we het hoofddoekendebat toch al lang gehad hebben ?!
Maar nee ! Niet voor jongeren, niet voor vrijwilligers
Wat met de rechten van het kind ? Je hebt het recht om je eigen cultuur en godsdienst te beleven en om je eigen taal te spreken als je tot een minderheid behoort (art 30)
Wat gebeurt er met die meisjes die zich willen inzetten voor de Stad maar afgewezen worden ?
We gaan met veel boze jongeren zitten omdat ze geen plaats krijgen in deze maatschappij.
Wat gaan we daaraan doen ?
Toen het nieuwste raadslid van Groen, Morad Ramachi zijn eerste tussenkomst op deze raad deed rond de radicalisering en welke aanpak het district verkiest, antwoordde de districtsvoorzitster dat zij eerder kiest voor de woorden van Job Cohen, de ex-burgemeester van Amsterdam om de inwoners te verbinden ipv ze te verdelen. Dat doen we met deze maatregel nu net niet.
De jeugddiensten zijn er juist om jongeren te omkaderen, om hen kansen te geven. In dit geval nemen we hen juist kansen af.
We vragen ons ook af wat de doelgroep hiervan vindt ? In andere districten en bij andere diensten (bv de sportdienst) geldt zo een verbod niet en daar hebben we toch geen problemen ?
Wat wij vernomen hebben, is dat de schepen voor jeugd dit geantwoord heeft aan de jeugdienst van ons district.
Onze vraag is dan ook of dit op het districtscollege besproken en beslist werd ?
Moet een wijziging van het reglement niet op de districtaraad voorgelegd worden ?
Indien dit zo is, kan deze bepaling in dit district niet uit de afsprakennota gehaald worden zodat wij alle jngeren een kans geven ?