2015_IP_00088 - Interpellatie van raadslid Wouter Vanbesien: Interpellatie aan Bart De Wever over het gebrek aan vertrouwen van de Antwerpenaar in het stadsbestuur.

Op dinsdag 17 maart werd de Stadsbarometer van Vlaanderen voorgesteld.

Het algemene cijfer voor het vertrouwen in het stadsbestuur van de Antwerpenaar was laag, met name 27,9%. Dat is bijna de helft minder dan in Gent en een stuk minder dan het Vlaamse gemiddelde.

Vertrouwen wordt natuurlijk beïnvloed door heel wat factoren, en is niet zomaar ‘maakbaar’, maar ik ga ervan uit dat ook dit stadsbestuur naar interpretaties zoekt waarom dit vertrouwen zo laag ligt, en naar manieren om het op te krikken.

De stadsbarometer geeft aan – via haar vergelijkend perspectief met andere steden en met vroegere metingen – waar er zwakke en sterke punten zijn van het bestuur.

Mijn lezing is dat vooral op drie fronten in Antwerpen de bewoner niet overtuigt. Eén van de werven die moet aangepakt worden, is de ontmanteling van de sociale tijdbom.

Al jaren is de jeugdwerkloosheid (-25 jaar) aan het stijgen in Antwerpen. Met een werkloosheid onder de jongeren van 27,9% spant Antwerpen helaas de kroon.
Meer dan een kwart van de Antwerpse jongeren verlaat de school zonder diploma.

Ook de kinderarmoede in Antwerpen stijgt onafgebroken. 26,1% van onze kinderen worden geboren in armoede. 
Achter deze onthutsende cijfers schuilen ontgoochelde en gefrustreerde jongeren die hun geloof in de maatschappij aan het verliezen zijn. Dit niet aanpakken is de sociale tijdbom verder laten tikken.

Dit is een werk van lange adem en op vele fronten tegelijk. Dat is het debat over het sociaal beleid in de stad, het zou ons heel ver leiden in het kader van deze interpellatie.

Maar er zijn twee andere werven die veel sneller en directer aan te pakken zijn. Die te maken hebben met organisatie van de stad. En waarvan ik dus denk dat de stad onmiddellijk aan de slag moet.

De kwaliteit van de buurt

Van alle inwoners in Vlaamse steden is de Antwerpenaar het minst tevreden over zijn buurt en voelt zich het minst sociaal geïntegreerd in zijn buurt. Antwerpen bengelt aan het eind van het peloton op vlak van verkeers- en lawaaihinder, een tekort aan groen in de buurt, fietsers en voetgangers die zich niet veilig voelen op de baan. De Antwerpenaar snakt naar meer ademruimte, meer groen in de buurt, meer en betere fietsvoorzieningen.  Bevoegdheden waar districten het meest impact op hebben. Het zijn dan ook de districten die sterker moeten gemaakt worden.

De stad informeert en luistert te weinig

De Antwerpenaar voelen zich slecht geïnformeerd en buitengesloten uit het beleid. Daar tegenover staat dat de Antwerpenaar evenzeer als andere Vlamingen die in steden wonen, bereid is om mee te praten over de stad, actief is in buurtgroep en andere engagementen opneemt.

Op vlak van loketwerking is er echt een bodemkoers bereikt.

Vragen aan de burgemeester

1. Bent u het eens dat de kwaliteit van de buurten moet verhogen, zowel in inrichting als in sociaal contact? Bent u het eens dat je daarvoor de districten meer slagkracht moet geven?
2. Was u geschrokken over de zeer slechte punten die u kreeg voor participatie? Welke initiatieven gaat u nemen om de burgers beter te betrekken?
3. Gaat u initiatieven nemen om de loketwerking te verbeteren?