2014_CBS_10728 - District Antwerpen. Oudesteenweg 36 - Vraag tot opname vergunningsregister wegens vermoeden vergunning - Goedkeuring

Het college is bevoegd in het kader van de opmaak van het vergunningenregister en de actieve onderzoeksplicht (artikel 5.1.3 §§1 en 2, en artikel 7.6.2. §1, 5de en 6de lid van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening).

Op datum van 24 juni 2014 vraagt Hussain Manzoor, Oudesteenweg 36, 2060 Antwerpen om zijn eigendom, gelegen Oudesteenweg 36, district Antwerpen, op te nemen in het vergunningenregister wegens vermoeden van vergunning. Hij voegt hiertoe volgende bewijsstukken toe:

• plannen van de huidige toestand;
• foto’s van de huidige toestand;
• attest vanwege de Ambtenaar van de Burgerlijk Stand ter bevestiging van het aantal ingeschreven gezinnen of alleenstaanden.

1. Bestaande juridische toestand
Het pand, Oudesteenweg 36, Antwerpen, is thans kadastraal gelegen 5e afdeling, sectie E, nummer 517/H/4 en heeft als aard ‘Huis’, wat betekent dat het gebouw als eengezinswoning werd opgetrokken. Volgens de kadastrale gegevens zou het perceel 1 woongelegenheid bevatten en bebouwd zijn in de periode 1850-1874.

In het archief van de stad Antwerpen zijn volgende bouwdossiers terug te vinden voor het huidige gebouw:

• vergunning van 26 januari 1854 voor ‘Veranderingen’ (dossiernummer 1854/32);
• vergunning van 16 augustus 1869 voor ‘Keldergat vergroten’ (dossiernummer 1869/628);
• vergunning van 13 juni 1903 voor ‘Frans dak op ieder der drie huizen’ (dossiernummer 1903/1032);
• vergunning van 4 juli 1928 voor ‘Gevelveranderingen’ (dossiernummer 18/30587-38076).

Het goed is gelegen binnen de omschrijving van het gewestplan.
Het goed is volgens het laatstgenoemde plan gelegen in een woongebied.

2. Bestaande feitelijke toestand
Het gebouw telt twee bouwlagen onder mansardedak en bevat nu twee woongelegenheden.

3. Overtredingen
Er zijn geen overtredingsdossiers gekend bij de stad Antwerpen.

Het voorwerp
Uit het bewijsmateriaal blijkt dat het gebouw werd opgetrokken voor 1962. De aanwezigheid van 2 woongelegenheden dateert echter niet van voor de invoering van het gewestplan.

De bewijsvoering
De oprichtingsperiode volgens het kadaster en bouwdossiers uit het stadsarchief tonen aan dat het gebouw voor 1962 werd opgericht.
Het aantal ingeschreven gezinnen of alleenstaanden bedraagt bijna constant één voor tot en met 1989, vanaf dan stijgt het aantal tot zes, zonder nog echt constant te blijven. Ook kadastraal is er maar één bekend.
Voor het gebouw kan dus slechts één woongelegenheid vergund geacht worden.

Conclusie
De gemeentelijk stedenbouwkundig ambtenaar stelt voor om, gelet op de aangehaalde argumenten, het gebouw op te nemen in het vergunningenregister als geacht vergund, weliswaar als een gebouw met één woongelegenheid.

Iedere constructie waarvan bewezen is dat ze gebouwd werd voor 22 april 1962 ofwel tussen deze en voor de eerste invoering van het gewestplan (3 oktober 1979, van kracht 9 november 1979), dient te worden opgenomen in het vergunningenregister met een vermoeden van vergunning in toepassing van artikel 5.1.3. §1. van de Vlaamse Codex Ruimtelijke ordening.