2014_CBS_11237 - District Antwerpen - Ketsstraat 23 - Vraag tot opname vergunningenregister wegens vermoeden vergunning - Goedkeuring

Het college is bevoegd in het kader van de opmaak van het vergunningenregister en de actieve onderzoeksplicht (artikel 5.1.3 §§1 en 2, en artikel 7.6.2. §1, 5de en 6de lid van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening).

Op datum van 3 januari 2014 vraagt advocaat Pieter Verherstraeten (STRADA LEGALE Advocatenkantoor) namens Haluk Topcu, Scheidingstraat 33, 2610 Wilrijk,  om het eigendom, gelegen Ketsstraat 31, district Antwerpen, op te nemen in het vergunningenregister wegens vermoeden van vergunning. Hij voegt hiertoe volgend bewijsstuk toe:

• attest van de Ambtenaar van de Burgerlijke Stand ter bevestiging van het aantal ingeschreven gezinnen of alleenstaanden.

1. Bestaande juridische toestand
Het pand, Ketsstraat 23, Antwerpen, is thans kadastraal gelegen 8e afdeling, sectie H, nummer 1102/G/3 en heeft als aard ‘Huis’, wat betekent dat het gebouw als eengezinswoning is opgericht. Volgens de kadastrale gegevens zou het perceel één woongelegenheid bevatten en bebouwd in de periode 1850-1874; volgens een dossier uit het archief zou dit echter pas in 1887 zijn gebeurd.

In het archief van de stad Antwerpen zijn volgende bouwdossiers terug te vinden voor het huidige gebouw:

• vergunning van 18 maart 1887 voor ‘Vier huizen’ (dossiernummer 1887/279).

Het goed is gelegen binnen de omschrijving van het gewestplan.
Het goed is volgens het laatstgenoemde plan gelegen in een woongebied.

2.Bestaande feitelijke toestand
Het gebouw telt drie bouwlagen onder schuin dak. In het gebouw zijn vier woongelegenheden ingericht.

3.Overtredingen
Er zijn volgende overtredingsdossiers gekend bij de stad Antwerpen:

• PV van 25 oktober 2012 (PV-nummer AN.66.LB.154697/2012, intern refertenummer AN/2012/PV/0587 - 20121419) voor het opsplitsen van een te behouden eengezinswoning in vier woongelegenheden. 

Het voorwerp
Uit het bewijsmateriaal blijkt dat het gebouw werd opgetrokken voor 1962. De woonbestemming dateert ook van voor 1962. Het huidige aantal van vier woongelegenheden kan echter niet vergund geacht worden.

De bewijsvoering
De oprichtingsperiode volgens het kadaster en bouwdossiers uit het stadsarchief tonen aan dat het gebouw voor 1962 werd opgericht.
De dossiers tonen ook aan dat het gebouw toen al een woon- en handelsbestemming had.
Het aantal gezinnen of alleenstaanden bedroeg in 1960 blijkbaar drie, in de periode 1975-1984 vier en in de periode 1985-1991 één, om vanaf dan sterk te gaan schommelen tussen één en negen (!). Er kan dus absoluut geen continuïteit in het aantal woongelegenheden vastgesteld worden.

Conclusie
De gemeentelijk stedenbouwkundig ambtenaar stelt voor om, gelet op de aangehaalde argumenten, het gebouw op te nemen in het vergunningenregister als geacht vergund, maar niet voor wat betreft het huidige aantal van vier woongelegenheden.

Iedere constructie waarvan bewezen is dat ze gebouwd werd voor 22 april 1962 ofwel tussen deze en voor de eerste invoering van het gewestplan (3 oktober 1979, van kracht 9 november 1979), dient te worden opgenomen in het vergunningenregister met een vermoeden van vergunning in toepassing van artikel 5.1.3. §1. van de Vlaamse Codex Ruimtelijke ordening.