Op de dienst vreemdelingenzaken van de stad Antwerpen, bevindt zich het bijzondere “Relocationloket”. Hier kunnen buitenlandse kaderleden snel aan de noodzakelijke werk- en verblijfsvergunning geraken. Ze hoeven niet, zoals andere buitenlanders, een digitale afspraak te maken, ze komen niet op een wachtlijst terecht en ze worden snel en efficiënt geholpen. Minstens één loketbediende is voltijds in de weer met deze klanten. Er is een speciaal email-adres en telefoonnummer om dit loket te bereiken.
Er is wel één voorwaarde: de buitenlandse kaderleden mogen niet zelf naar dit loket maar moeten een zogenaamd “relocation bureau” inschakelen.
Opdat niet iedereen zou gebruik maken van deze speedypass-procedure, hanteren de loketbedienden een exclusieve lijst van relocation-bedrijven en -personeel die gebruik mogen maken van het relocationloket. Op deze lijst staan een 20-tal bedrijven, telkens met de namen en contactgegevens van de werknemers die contact mogen nemen met het relocationloket. Grote namen zijn bijvoorbeeld State Bank of India, Rosy Blue en PricewaterhouseCoopers.
Het blijkt uit ervaring dat men niet zomaar kan toetreden tot deze selecte club. Verschillende personen hebben contact opgenomen met het relocationloket, met de vraag ook op de lijst te kunnen staan. Zij kregen telkens nul op het request.
In ebesluit is er niets terug te vinden over de werking van dit loket.
Vragen :
1. Wanneer werd dit loket opgericht? Wie is hiervoor verantwoordelijk?
2. Hoe wordt de lijst van relocationbureau's samengesteld? Welke criteria worden gehanteerd? Hoe raakt een nieuwe speler op de lijst?
3. Bestaan er overeenkomsten tussen de stad en de relocation bureaus van de lijst? Kunnen wij die zien?
4. Hoeveel personen zijn de laatste vijf jaar via het relocationloket aan documenten geraakt? Graag opsplitsen per categorie van documenten.
5. Wat is de exacte procedure voor het bekomen van documenten via relocation bureau? Hoe gaat dit in zijn werk?
6. Wat is de timing voor elk van de stappen in de procedure (van eerste contact tot uiteindelijk verkrijgen van de documenten)?
7. Graag ook een vergelijkende tabel met de kosten die de stad aanrekent voor de diensten of producten die kunnen worden verkregen aan het relocationloket. Zijn dit dezelfde prijzen als aan het gewone vreemdelingenloket?
8. Is juridisch afgetoetst of deze manier van werken conform de Europese en Belgische wetgeving verloopt?