Het bestuur organiseerde naar aanleiding van de naamgeving van het Terloplein een zogenaamd ludiek participatietraject. De wijze waarop dit werd aangepakt bleek achteraf echter zo lek als een zeef. Tweederde van de stemmen moest ongeldig verklaard worden en de algemene controle gebeurde zeer oppervlakkig. Experten op het vlak van participatie lieten al een negatief licht schijnen op de gebruikte methode.
Het traject naar de naamgeving van het Terloplein is wederom een bevestiging van mijn eerdere stelling: dit bestuur spant in symbooldossiers de bewoners van Borgerhout voor haar kar omwille van politieke doeleinden.
Het dossier rond het Moorkensplein, de website samenborgerhout.be en dit participatietraject zijn voorbeelden die de vinger op de wonde leggen: telkens hield het districtsbestuur vol dat het de Borgerhoutenaar wil betrekken bij het bestuur, wat op zich aan te moedigen is, maar komt niet verder dan de polemiek tussen de verschillende gemeenschappen en het stadsbestuur te voeden.
1) Hoe is het participatietraject tot de naamgeving van het Terloplein tot stand gekomen? Heeft het bestuur zich gebaseerd op gelijkaardige initiatieven in andere steden/gemeenten?
2) Welke lessen trekt het bestuur uit de heisa rond het Terloplein?
3) Is het bestuur er zich bewust van dat zij met haar beleid de polemiek tussen de gemeenschappen voedt?
Deze interpellatie wordt samen behandeld met de interpellatie met jaarnummer 379.
ma 16/12/2013 - 20:40