Vorige maand al, kaartte districtsraadslid Thomas Heiremans de problemen in en om de Tuinwijk aan. Het antwoord van het college was duidelijk: 'Niet onze verantwoordelijkheid'. En maand en ettelijke incidenten later, zijn veel bewoners van deze wijk radeloos. Meer en meer bewoners zijn misnoegd en aanzien de situatie zelfs als uitzichtloos. Sterker nog, meermaals valt de term verhuizen, de wijk verlaten en erger ... Voor velen is de maat meer dan vol en ze vragen zich dan ook terecht af, of het district hun problemen wel ernstig neemt. Alle problemen waarmee deze wijk te kampen heeft opsommen zou ons te ver brengen, maar ik wil jullie wel enkele reacties van bezorgde bewoners niet onthouden.
" Het achterlaten van vuilnis en dikwijls gooien ze het nog naast de vuilbak in plaats van erin."
" Het dealen tijdens de duistere uren."
" Mannen, vrouwen en kinderen doen hun behoefte, groot en klein in de bosjes."
" Op een maand tijd zijn er negen fietsdiefstallen geweest. Vooral overdag."
En we kunnen zo nog een tijdje doorgaan. Het mag dus duidelijk zijn dat enige actie zich opdringt. Is het zich verbergen achter een verhaal van verantwoordelijkheden, zuivere politicus politicienne, met de bewoners van de Tuinwijk als collateral damage of durft het college de confrontatie met het stadsbestuur niet aan? Behoort het immers niet tot de kernwapen van het districtsbestuur om de stad te adviseren over / te attenderen op lokale aangelegenheden?
Daarom ook volgende vraag:
1) Is het college bereid om het stadsbestuur over deze problemen aan te spreken en samen te zoeken naar een oplossing?
2) Of kiest het college er eerder voor om te wachten tot heel deze wijk onleerbaar is geworden.
We hopen dat in het antwoord de paraplu deze maand in de paraplubak blijft, want niets blijven doen is niets minder dan schuldig verzuim.
Raadslid Hans Gooris licht toe.
Districtsschepen Roger Koreman antwoordt.
ma 27/05/2013 - 21:39