2013_IP_00227 - Interpellatie van raadslid Meyrem Almaci: sociale onrust

Mevrouw de schepen.

In 2009 noteerde Antwerpen, met 22,6 procent het hoogste percentage aan kansarme geboorten (het Vlaamse gemiddelde was 9,7 procent). Een alarmerend cijfer. Onze stad kent veel meer armoede en kinderarmoede dan de rest van Vlaanderen. De vorige maand startte ik mijn interpellatie over armoede nav de één euromaatregel met deze inleiding.

Ik gaf in mijn tussenkomst ook aan dat we in Antwerpen een grote en groeiende uitdaging kennen om de armoede in deze stad structureel een halt toe te roepen.

In antwoord op deze interpellatie gaf u aan dat u in nauw overleg was met het middenveld. Dat middenveld heeft op 20 juni jongstleden echter betoogd.

Zij vroegen in deze betoging om niet te besparen op het sociale beleid, en om de verdere investering op de sociale ontwikkeling van Antwerpen veilig te stellen. Voorts vragen zij om een goede samenwerking tussen stad en sociaal middenveld.

In de pers hebben wij mogen vernemen dat deze betoging op u een averechts effect had.

Vandaar mevrouw de schepen, volgende vragen:

• Hoe is het overleg met het middenveld verlopen? Werd er vertrokken van duidelijke sociale parameters? Indien ja, dewelke? Indien nee, waarom niet?
• Werden de besparingen aan het middenveld opgelegd, of kregen zij medezeggenschap over de budgettaire marge?  Op basis van welke criteria en vanuit welke inhoudelijke insteek gebeurde dit telkens? Hoe werd erover onderhandeld? Op welke manier werden de uiteindelijke beslissingen gecommuniceerd?
• Welke concrete resultaten beoogt het college te behalen op vlak van terugdringen van de structurele armoede?
• Op welke manier zal de stad de verstandhouding met het middenveld terug herstellen?