Met het besluit van de gemeenteraad van 20 maart 2000 (jaarnummer 619), aangepast bij gemeenteraadsbesluit van 21 oktober 2002 (jaarnummer 2307), kregen de districten de bevoegdheid over het decentraal publiek domein, groenvoorziening en openbare werken.
De R11 is een centrale bevoegdheid omdat het een gewestweg is. De stad Antwerpen is bevoegd voor de voet- en fietspaden, het groen en het straatmeubilair.
Op 15 januari 2007 (jaarnummer 22) keurde de gemeenteraad het bestuursakkkoord Antwerpen 2007-2012 goed. Het punt 385 van het bestuursakkoord zegt: "Antwerpen wil Buurt aan de Beurt gevoelig uitbreiden."
Op 14 januari 2011 (jaarnummer 318) keurde het college de planning van de Buurt aan de Beurt-acties voor 2011 goed.
Tijdens de Buurt aan de Beurt-actie "De Kern" (28/09/2011-7/10/2011) kwamen er verschillende klachten van bewoners binnen rond overlast aan de ventweg Jules Moretuslei van de R11.
Ook via de commissie straatbeeld district Wilrijk werd gemeld dat het onderhoud van deze zone onmogelijk werd door geparkeerde voertuigen op het voetpad en boomspiegels. Parkeerverbodsborden worden niet gerespecteerd.
Na vaststelling van bovenstaande feiten, na verschillende plaatsbezoeken en overleg tussen verschillende diensten van de bedrijfseenheden samen leven, stads- en buurtonderhoud, stadsontwikkeling, de lokale politie en het district Wilrijk, werd duidelijk dat een geïntegreerd plan van aanpak nodig is om de overlast op te lossen.
De ventweg Jules Moretuslei van de R11 was vroeger een servitude ten laste van de NMBS en het lijdend erf, ten tijde van de spoorweg die vroeger van Oude God tot Hoboken liep. De heersende erven waren alle aangelanden die hun eigendom niet konden bereiken zonder deze weg. Het ging om een privaat servituderecht voor rechthebbenden, omdat de spoorwegbedding geen openbaar domein was. Dit servituderecht liep van huisnummer 217 Jules Moretuslei tot en met Boomsesteenweg 217.
Bij het afschaffen van deze treinbedding zijn de gronden bij wijze van onteigening terug overgegaan naar de Belgische Staat, later Vlaams gewest. Hierbij werden de heersende erfdienstbaarheden overgenomen. Bij de aanleg van de R11 in 1970 werd rekening gehouden met de laterale zijwegen, zoals Gaston Fabrélaan, Jules Moretuslei enzovoort. Hierdoor werd de servitude gewijzigd in openbaar domein zodat iedereen er gebruik van kon maken, conform de verkeerscode. Hierdoor zijn ook alle servituderechten vervallen.
In de loop der jaren beschouwden bewoners de ventweg Jules Moretuslei van de R11 echter meer en meer als privé-eigendom. Het voetpad wordt gebruikt als opslagplaats voor bouwmaterialen, vuilnisbakken, containers, aanhangwagens, caravans, grofvuil, bedrijfsafval, auto's zonder nummerplaten, enz. Ook het sluikstort stapelde systematisch op. Verschillende bewoners hebben hun voetpad en/of oprit naar hun garage zelf aangelegd. Sommigen plaatsten borden "verboden te parkeren", anderen schilderden lijnen op de grond of op de muren om hun parkeerplaats aan te duiden. Enkele bomen werden gekapt zonder kapvergunning om meer parkeergelegenheid te creëren.
In het verleden werd op deze ventweg nooit opgetreden tegen het innemen van het openbaar domein, noch actie ondernomen tegen overlast. Er werden tot op heden ook nooit onderhoudswerken uitgevoerd.
Hiermee hebben we als stad helaas zelf deze situatie mee laten uitgroeien tot wat ze nu is en daarom is het aangewezen om een gefaseerde en geïntegreerde aanpak te voorzien waarbij voor de bewoners in een eerste stadium de nadruk ligt op informatie en sensibilisering. We willen vermijden dat elk individu apart actie zal ondernemen en daarom is het aangewezen dat de stad een duidelijk plan van aanpak kan voorstellen aan de bewoners waarbij duidelijke afspraken worden gemaakt met de individuele overtreders. Elk perceel vraagt een individuele, gepersonaliseerde aanpak.
De sensibiliserende en repressieve acties zullen maar succesvol kunnen zijn wanneer op lange termijn structurele aanpassingen komen waarmee duidelijkheid wordt gecreëerd over deze zone en een nieuwe start kan genomen worden. Het opmaken van een programma van eisen en concept is dan ook een belangrijke voorwaarde om deze geïntegreerde actie te kunnen opstarten.
Fasering
Het functioneren van goed openbaar domein staat of valt met de duidelijke leesbaarheid en afdwingbaarheid van het publieke karakter. Het goed uitvoeren van gereglementeerde parkeerplaatsen, faciliteren van goede voet- en rijwegen, een duidelijke afbakening van de rooilijn als scheiding tussen privaat en openbaar domein, weldoordachte en goed onderhouden beplanting en aangepaste verlichting dragen hiertoe bij.
Voor de ventweg van de N11 ontbreekt het aan een duidelijk leesbare structuur waardoor bewoners en aangelanden eigen afbakeningen en invulling aan het openbaar domein zijn gaan geven. Aan de hand van een rooilijnplan van de bestaande toestand en een oplijsting van de bestaande knelpunten kan een programma van eisen en conceptplan door SW/O&U worden opgemaakt en voorgelegd aan de bewoners. Zo wordt het duidelijk welke acties nodig zijn in functie van sensibilisering. De heraanleg dient evenwel te kaderen in een totaalaanpak van de verschillende gekende problemen en komt, indien voldoende financiële middelen werden toegewezen aan het project, in aanmerking voor een heraanleg. Dit dient in samenspraak met AWV te worden gecoördineerd.
Het college keurt een geïntegreerde aanpak goed om de overlast aan de ventweg R11 - Jules Moretuslei weg te werken.
Het college geeft opdracht aan:
| Dienst | Taak |
| SW/O&U | Opmaak programma van eisen en concept in functie van mogelijke aanpassingen aan het openbaar domein en dit programma voorleggen aan het college |
| SL/WO/BR-WI | Opstarten en uitvoeren plan van aanpak door middel van geïntegreerde acties |
| WI-SL/WO/SWO | Opstarten en uitvoeren van een communicatietraject |