Staatssecretaris voor Personen met een Handicap, de heer Philippe Courard, organiseert een brede consultatieronde over de tegemoetkomingen voor personen met een handicap. Ook de stad Antwerpen werd gevraagd een discussienota te lezen en bedenkingen, aanvullingen en correcties door te sturen.
De stad Antwerpen vroeg advies aan de diensten van OCMW Maatschappelijke Integratie, de bedrijfseenheid districts-en loketwerking, dienst projectwerking en de Antwerpse Adviesraad voor Personen met een Handicap. Hun bemerkingen en suggesties worden aan de staatssecretaris overgemaakt. De belangrijkste punten zijn:
De zelfredzaamheid en de sociale participatie van personen met een handicap verhogen
Het algemene advies vanuit de diensten en de doelgroep luidt dat de inkomensvervangende tegemoetkoming voldoende hoog moet zijn om een inkomen boven de armoedegrens te genereren (zoals bepaald door de EU-SILC). De combinatie met andere inkomens moet de inkomenssituatie steeds verbeteren en het armoederisico elimineren. Hiertoe dienen verschillende maatregelen te worden getroffen. Tegelijk leggen de bevraagden de focus op de integratie van de persoon met een handicap in het actieve leven.
De kosten die een handicap veroorzaakt voldoende dekken
Zowel het hebben van een handicap op zich als de inspanningen die iemand levert om de integratie binnen verschillende domeinen van de samenleving te vergroten, betekenen steeds een meerkost voor de persoon in kwestie. Hierdoor kan de integratie bemoeilijkt worden. Wat betreft de integratietegemoetkoming zijn de verschillende betrokkenen het dan ook eens dat het bedrag voldoende hoog moet zijn om bijkomende kosten te kunnen betalen. Daarnaast moeten er ook rond integratie inspanningen gebeuren.
Een gecoördineerd geheel van antwoorden bieden
Het verdient aanbeveling de sociale voordelen waarvan een persoon met een handicap kan genieten, beter en duidelijker te communiceren. Men moet met alle vragen rond tegemoetkomingen terecht kunnen bij één duidelijk en bereikbaar aanspreekpunt (één centraal meldpunt bijvoorbeeld). Informatie moet ook overzichtelijk aangeboden worden, de samenwerking met andere diensten kan beter.
Zorgen voor eenvoudige transparante regels
De verschillende betrokken zijn het eens over het feit dat de procedure voor een aanvraag naar tegemoetkoming lang en ingewikkeld is. Procedures zouden tijdig gestart moeten worden, zodat de rechten van een persoon met een handicap gewaarborgd zijn. Personen met een handicap moeten ook beter geïnformeerd worden over de status en voortgang van hun aanvraag. Volgens de bevraagden moet één aanvraag al voldoende zijn om meerdere rechten te doen gelden. Er is naast duidelijke en voldoende informatie ook nood aan transparantie van documenten.
Conclusie
De problematiek van tegemoetkomingen voor personen met een handicap moet breed bekeken worden. Er moet aandacht zijn voor de wetgeving omtrent toegankelijkheid, openbaar vervoer, werkgelegenheid, gezondheidszorg, huisvesting en sociaal woonbeleid.
Personen met een handicap kennen nog te weinig hun rechten. Een inzichtelijk en begrijpbaar aanbod aan basisinformatie, vertrekkend vanuit de vraag van de klant, en een vlot bereikbaar en consulteerbaar informatiekanaal kunnen instrumenten zijn in het toegankelijker maken van de sociale dienstverlening aan personen met een handicap en hun omgeving.
Ten slotte bestaat er een algemene consensus bij alle betrokkenen dat de tegemoetkomingen voor personen met een handicap niet enkel voldoende hoog, maar ook participatiebevorderend moeten zijn.
Het college neemt kennis van de adviezen op de federale discussienota 'Tegemoetkomingen voor personen met een handicap' en beslist ze over te maken aan de hogere overheid.