2012_CBS_04218 - Offerfeest - Praktische organisatie Offerfeest oktober 2012 - Goedkeuring

Het offerfeest kan plaatsvinden, indien aan de voorwaarden beslist in het collegebesluit van 18 december 2009 (jaarnummer 18.606) wordt voldaan. Daarin wordt onder meer bepaald dat organisatoren zelf moeten instaan voor de (dagelijkse) reiniging van de locatie en de verwijdering van afvalstoffen, tijdens en/of na de manifestatie of het evenement. Bij het niet naleven van deze voorwaarden worden de kosten voor de opkuis aan de organisator aangerekend. Daarnaast moeten organisatoren er ook voor zorgen dat:

- er geen schade wordt aangericht aan het openbaar groen;
- alle zwerfvuil afkomstig van deze manifestatie (ook hetgene dat zich heeft verspreid naar omliggende straten en pleinen), onmiddellijk na afloop wordt opgeruimd;
- alle eventuele schade wordt vergoed.  

SB/SR/BIT staat in voor de levering en ophaling van de gevraagde feestcontainers – de lediging gebeurt door een externe firma (socio / rendac) die ook zal instaan voor het verwijderen van het dierlijk afval. Bij afroep van sluikstort van slachtafval zal de betrokken firma dit na 18.00 uur verwijderen. De organisator zorgt ook dat de locatie van de shelter en de onderliggende putten gereinigd worden van bloedresten door een externe firma. SB/SR/BIT zorgt voor de vooropkuis van het terrein en de laatste naopkuis van het openbaar domein. Deze voorwaarden gelden ook voor de site aan de slachthuislaan die eveneens gebruikt wordt voor het offerfeest.

ADVIES VAN ADA MET BETREKKING TOT HET OFFERFEEST 2012
2 april 2012
ADA-voorzitter Michel Vandenbosch en ADA-secretaris Filip Mulkens, dierenarts, bezochten tijdens het Offerfeest 2011 zowel de tijdelijk erkende slachtvloer aan Park Spoor Noord en de slachtvloer aan de slachthuislaan (Salembier) als de slachtvloer waar de schapen onder verdoving konden geslacht worden.
Ook dierenarts en lid van ADA Ann Janssens was enige tijd aanwezig op de slachtvloer aan Park Spoor Noord.

1. Park Spoor Noord
Vastgesteld werd dat de wijze waarop de dieren gekeeld werden in vele gevallen niet met een scherp mes noch in één vloeiende beweging gebeurde. Dat gebeurde meermaals met een mes dat te bot geworden was en met meerdere zaagbewegingen. Dit veroorzaakte extra lijden bovenop de pijn die veroorzaakt werd door het kelen zonder verdoving (of bedwelming).

Een aantal geitjes werd aangevoerd aan de slachtlijn. Tijdens het kelen en gedurende een lange tijd na de keling (tientallen seconden) kermden deze dieren het zonder uitzondering uit van de pijn terwijl ze al die tijd hevig spartelden (geen stuiptrekkingen!). Dit wijst op hevige pijn.

Het is zeer verontrustend en sterk problematisch te moeten vaststellen dat uitingen (qua gedrag – b.v. hevig spartelen tijdens en onmiddellijk na tot geruime tijd na de halssnede, niet te verwarren met stuiptrekkingen, heftige staartbewegingen, en in het geval van de geitjes vocalisaties) in het geheel niet herkend worden door wie een schaap laat slachten en door personeel dat instaat voor het goede verloop.

Het aanvoeren van de dieren op de metalen tafels naar de slachtlijn verliep vaak niet zonder problemen. Niet zelden moesten de medewerkers van de betrokken stadsdienst bijstaan of ingrijpen, wanneer de schapen onhandig gemanipuleerd werden, hetgeen bij deze dieren extra spanning (stress) veroorzaakte. Tijdens de duur van het bezoek werd geobserveerd dat de metalen aanvoertafels niet geschikt ware om zware schapen en rammen behoorlijk tot aan de slachtvloer te rijden. Aan het gedrag van de dieren (hevig spartelgedrag tijdens en meteen na de halssnede) was te zien dat de zware schapen en rammen extra te lijden hadden.

Nog steeds kan een schaap dat aangevoerd wordt aan de slachtlijn een ander dier zien slachten, wat niet voldoet aan de islamitische voorschriften ter zake.

Kinderen waren er toch in geslaagd de keling bij te wonen. Dit werd door enkele ouders in de hand gewerkt. Zij deden de kinderen zitten op stoelen voor het zeil dat de slachtlijn afschermde. Daar werd niet tegen ingegrepen.

2. Salembier
Zowel wat de hygiëne als de locatie en logistiek betreft naast de omstandigheden waarin de schapen aangevoerd werden naar de slachtlijn, valt er heel wat op aan te merken. De locatie waarbij de dieren in groep via een smalle doorgang worden aangevoerd naar de slachtlijn, is ondanks de klaarblijkelijk ‘goede bedoelingen’ van de organisatoren, niet geschikt voor slachten aan de lopende band.

De dieren zien elkaar, proberen te vluchten maar geraken niet weg, worden bij de vacht opgepakt en in vele gevallen (vooral in het geval van zware schapen) op de metalen tafel gesmeten, wat bijkomende stress en angst veroorzaakt.

De hygiënische en sanitaire situatie is op zijn zachtst gezegd ondermaats.
Kortom: voor de dieren een chaotische toestand.

3. Verdovingsvloer
Zoals bekend werd van de vloer waar de dieren onder verdoving konden geslacht worden geen gebruik gemaakt, hetgeen uiterst betreurenswaardig is.

ADVIES

Op grond van het voorgaande en verwijzend naar het antwoord * van federaal minister Laurette Onkelinx, vicepremier en als minister van Volksgezondheid bevoegd voor dierenwelzijn, op een parlementaire vraag, waarin zij zich positief uitspreekt over het initiatief van Antwerpen met betrekking tot het voorzien van de mogelijkheid tot verdoven van de dieren, adviseert de Adviesraad Dierenwelzijn Antwerpen het volgende:

- nog meer via de meest efficiënte kanalen informeren over het geven van giften als volwaardig alternatief voor slachtingen;
- de dieren enkel nog onder verdoving te laten slachten;
- indien dit niet haalbaar blijkt, dient er absoluut te worden gestreefd naar een zo klein mogelijk aantal schapen dat geslacht wordt, en een zo groot mogelijk deel daarvan dat onder verdoving geslacht wordt; alles dient in het werk te worden gesteld om dat doel te bereiken;
- de verdovingsvloer moet ook in 2012 voorzien worden; het stadsbestuur en de betrokken diensten dienen een efficiënt actieplan uit te werken en uit te voeren, en daartoe ook de nodige middelen te voorzien, met het doel te komen tot een maximaal gebruik van de verdovingsvloer;
- hierbij is het van groot belang dat men de moslimverenigingen en vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap, met inbegrip van de religieuze vertegenwoordigers, er toe brengt positief te informeren over de mogelijkheid tot verdoving die voorzien wordt;
- de verdovingsapparatuur tijdig vooraf testen in de praktijk, en zich bijgevolg niet tevreden stellen met een “goed bevonden voor gebruik”-document van het FAVV; daartoe kunnen dierenartsen met ervaring worden aangesteld; men moet de garantie hebben dat de apparatuur behoorlijk werkt; in het belang van de dieren en het slagen van het initiatief moet men vermijden dat men de dag zelf voor onaangename verassingen komt te staan, met alle gevolgen vandien: een veiligheidssleutel inbouwen is hier zeker verstandig én nodig;
- veel meer controle op de wijze van uitvoeren van de halssnede en duidelijke instructies aan de offeraars met betrekking tot het scherp houden van het mes, waarbij geen enkel dier mag gekeeld worden met een mes dat bot geworden is, en waarbij streng toegezien wordt op de uitvoering van de halssnede in één vloeiende beweging; zaagbewegingen zijn absoluut uit den boze!; dit houdt ook in: onmiddellijk ingrijpen bij niet-naleving;
-geiten en (te) zware dieren (rammen) niet meer toelaten voor de slachting; een maximum gewicht dient te worden vastgelegd dat niet overschreden mag worden; 
- aanvoersysteem van dieren naar de slachtvloer grondig evalueren in het belang van het dierenwelzijn en nagaan of er geen betere systemen zijn (al aangegeven in advies 2011) waarbij voorkomen wordt dat dieren tegenstribbelen en/of op die manier en door onhandige of brutale manipulatie op de grond terechtkomen; 
- erop toezien dat uitsluitend de aangestelde offeraars de halssnede uitvoeren (zie ook advies 2011); 
- voldoende opgeleide offeraars voorzien (zie ook advies 2011);
- erop toezien dat de aangestelde offeraars de halalvoorschriften (los van de verdoving) voor hygiëne en dierenwelzijn strikt respecteren (zie ook advies 2011);
- duidelijke richtlijnen opstellen voor de offeraars (zie ook hoger en advies 2011);
- de nodige maatregelen nemen en logistiek te voorzien zodat de dieren elkaar niet kunnen zien aan de slachtlijn (= halal voorschrift!) (zie ook advies 2011); 
- nog meer toezien op de elementaire hygiëne, slachtvloer regelmatig schoonmaken, er mogen geen organen, resten van organen en lichaamsdelen verspreid blijven liggen op de slachtvloer; dit moet direct verwijderd en schoongemaakt worden (in 2011 al beter dan in 2010, maar kan zeker nog beter!);
- geen kinderen onder de 16 jaar die het slachten van de dieren kunnen bijwonen en zien! (zie advies 2011);
- alle schapen moeten daags voordien in erkende vrachtwagens voor vee- of schapenvervoer aangevoerd worden (niet in personenwagens!); 
- op de verzamel- en rustplaats moet voldoende strooisel voor het comfort van de dieren aangebracht worden (daar was men in 2011 wel zeer zuinig mee!);
- de dieren moeten kunnen gedrenkt worden; de dieren mogen niet bij oren, kop, hoorns, poten en/of staart worden vastgegrepen, opgetild, voortgetrokken of voortgesleurd (= wettelijk verboden); daar moet veel meer, strikter en strenger op toegezien worden;
-meer controle door politie op het verbod op rituele thuisslachtingen dat men strikt moet doen naleven; 
- in beslag genomen, levende dieren dienen (tijdelijk) te worden opgevangen op een nader te bepalen locatie (kinderboerderij?) vooraleer te worden overgebracht naar een definitieve opvangplaats;
- erop toezien dat de moslimverenigingen en de stedelijke diensten voldoende en efficiënt informeren over het illegaal karakter van rituele thuisslachtingen en over de hieraan verbonden sancties; hiertoe de nodige maatregelen treffen;
-Antwoord van minister Onkelinx op vraag van Volksvertegenwoordiger Jan Van Esbroeck, verschenen in het Staatsblad van 25/01/2012:“Vooreerst betreur ik dat de voorzieningen om de dieren tijdens het slachten te verdoven, bij het laatste Offerfeest niet werden gebruikt. Het was nochtans een lovenswaardig initiatief dat voor herhaling vatbaar is, mits een voorafgaande goede informatieronde en bewustmaking van de moslimgemeenschap.”

De slachtvloer met verdoving werd in 2011 niet gebruikt. Ook voor 2012 is er geen vraag vanuit de moslimgemeenschap voor dit initiatief. De werkgroep offerfeest volgt de raad van theologen van de executieve van moslims, die heeft verklaart dat verdoven niet toegelaten is. De moskeeën kunnen gebruikt worden als informatiekanalen om de moslimgemeenschap te informeren over alle aspecten van het offerfeest, behalve over verdoving. Indien er sprake is van verdoofd slachten in de brochure zal deze niet kunnen verdeeld worden onder de moslims vanuit moskeeën.  Moskeeën zullen ook niet meewerken aan de organisatie van het Offerfeest en zullen moeilijk vrijwilligers kunnen overtuigen. De aanwezigen pleiten ervoor dat vragen rond verdoven enkel kunnen gesteld worden aan moslims met kennis van zaken. De aanwezigen verklaren dat de Europese en federale wetgeving toelating biedt om onverdoofd te slachten. De aanwezigen wensen dat Antwerpen daarom onverdoofd slachten toelaat.

De werkgroep offerfeest wil meewerken aan de organisatie van het offerfeest als er geen sprake is over verdoving.

PO/L/BOF geeft gunstig advies op basis van de geleverde logistieke ondersteuning identiek aan het offerfeest van 2011. Voor de extra nog ongekende logistieke ondersteuning voor het uitbouwen van een tweede slachtsite op een nieuwe locatie, kan PO/L/BOF pas advies geven nadat hier een concreet overleg rond plaats heeft gevonden en de logistieke wensen concreet uitgedrukt zijn.

De stedelijke dienst dierenwelzijn is betrokken bij de organisatie en de gesprekken over de organisatie van het Offerfeest. Zij wijst erop dat de aandachtspunten met betrekking tot het transport, de huisvesting en de slachtprocedure van de dieren strikt moeten nageleefd worden om het dierenwelzijn te respecteren. Alternatieven voor slachtingen moeten in dat opzicht aangemoedigd worden. De stedelijke dienst dierenwelzijn dringt erop aan dat de wetgeving rond dierenwelzijn strikt wordt nageleefd en dat er streng wordt opgetreden wanneer het verbod op thuisslachtingen niet wordt gerespecteerd.