2012_GR_00217 - Code van politiereglementen - Wijziging - Goedkeuring

Artikel 119 Nieuwe Gemeentewet: de gemeenteraad maakt de gemeentelijke reglementen van inwendig bestuur en de gemeentelijke politieverordeningen.
Artikel 119bis Nieuwe Gemeentewet: de gemeenteraad kan straffen of administratieve sancties bepalen voor overtredingen van zijn reglementen of verordeningen, tenzij voor dezelfde overtredingen door of krachtens een wet, een decreet of een ordonnantie straffen of administratieve sancties worden bepaald. De administratieve geldboete wordt opgelegd door de GAS-ambtenaar, de schorsing, intrekking of sluiting worden opgelegd door het college.

Op 25 mei 2005 (jaarnummer 1202) keurde de gemeenteraad initieel de code van gemeentelijke politiereglementen van de stad Antwerpen goed. Inbreuken op de code van gemeentelijke politiereglementen kunnen sindsdien gesanctioneerd worden met administratieve sancties waaronder een administratieve geldboete.

Deze code werd later nog diverse keren gewijzigd, zoals hieronder aangegeven.

Thans worden door diverse bedrijfseenheden en diensten een aantal wijzigingen en verfijningen van de code van politiereglementen voorgesteld.

Op 21 september 2009 (jaarnummer 1292) besliste de gemeenteraad de stedenbouwkundige verordening raamprostitutieruimte goed te keuren. Hiermee worden de stedenbouwkundige normen voor raamprostitutieruimten bepaald.

De omschrijving en de afbakening van het concentratiegebied voor raamprostitutie zijn respectievelijk opgenomen in de stedenbouwkundige verordening raamprostitutieruimte en in artikel 289bis van de code van politiereglementen. Het opnemen van de omschrijving van het concentratiegebied voor raamprostitutie in de code van politiereglementen op identieke wijze als in de stedenbouwkundige verordening raamprostitutieruimte vergemakkelijkt het toezicht op en de handhaving van het raamprostitutiegebeuren in de stad.

De tekst van het reglement werd besproken in een multidisciplinaire werkgroep bestaande uit onder meer afgevaardigden van de betrokken kabinetten, de bedrijfseenheden stads -en buurtonderhoud, samen leven, patrimoniumonderhoud en stadsontwikkeling, actieve stad, de lokale politie, de brandweer, het gemeentelijk autonoom parkeerbedrijf Antwerpen.

Naast het aanmoedigen van het vernieuwen van gebouwen, wil de stad de bovenmatige hinder door bouwwerven inperken in omvang en tijd. Met dit doel werd onder andere het retributiereglement op de tijdelijke inname van de openbare ruimte voor het uitvoeren van een bouwwerk op 24 oktober 2011 door de gemeenteraad goedgekeurd (jaarnummer 1166). Daarnaast wenst de stad de veiligheid tijdens de uitvoering van de werken te garanderen. Stofhinder, achtergelaten puin, ...  door bouwwerven en het uitvoeren van kleinere werken veroorzaakt hinder en overlast.  In artikel 10.4 van de Bouwcode waarin deze hinder het voorwerp was van een verbodsbepaling werd dit door de nieuwe bouwverordening opgeheven. Het behoort immers tot de bevoegdheid van de gemeenteraad, geregeld in artikel 135 §2 van de Nieuwe Gemeentewet om de openbare orde, meer bepaald de veiligheid en gezondheid op haar grondgebied te regelen. Het komt dan ook gepast voor dergelijke inbreuken te verhinderen en op te nemen in de politiecodex. De aanvulling van de politiecodex met een constructieve regeling hieromtrent moet de controle op de correcte inname van het openbaar ruimte door bouwwerven vergemakkelijken.

4. Evenementen (vraag van marketing & communicatie/evenementen, film en protocol)
Grote en kleinere evenementen brengen vaak heel verschillende mensen samen en versterken het samenhorigheidsgevoel in de stad. Ze dragen bij aan de uitstraling van Antwerpen en brengen extra bezoekers naar de stad. Daarom wil het stadsbestuur zoveel mogelijk evenementen op het openbare domein. Bij voorkeur gratis voor de bezoekers.

De voorbije jaren is het aantal evenementenaanvragen in onze stad dan ook sterk gestegen. In de periode 2007–2011 steeg het aantal aangevraagde evenementen met ongeveer 30%.

Het harmonieus samengaan van de vele evenementen in de stad vraagt niet alleen een goede planning maar ook een stijgende professionaliteit van de evenementenorganisatoren.

Elke evenementenaanvraag wordt vanuit verschillende invalshoeken bekeken. De voorbije jaren ontwikkelde de stad een set van voorwaarden op verschillende vlakken (politie, brandweer, stadsreiniging, geluid, …) die het mogelijk moet maken de vele evenementen te organiseren met een maximale beleving voor de deelnemers en minimale overlast voor wie niet deelneemt.

De opgedane ervaring van de voorbije jaren leert ook dat voor een reeks kleine evenementen deze aanpak en procedure te omvangrijk is. Deze kleinere evenementen hebben zo goed als geen impact op de openbare ruimte, geen risico op overlast en vragen meestal ook geen ondersteuning van de stad. Voor deze kleinere evenementen gelden vandaag vaak dezelfde standaardvoorwaarden.

Naar het voorbeeld van een aantal andere steden wordt voor een reeks kleinere evenementen daarom de verplichte toelating vervangen door een verplichte melding. De criteria die bepalen wanneer een melding kan volstaan en de voorwaarden waaraan deze evenementen steeds moeten voldoen, worden in de politiecode opgenomen. De melding moet op tijd gebeuren zodat desgevallend controles kunnen volgen. De gemelde locatie mag immers nog niet benomen zijn en de lokale politie zal een controle doen op de gemelde evenementen.

Het vervangen van de toelating door de melding heeft volgende voordelen:

• de organisatoren worden snel geholpen: indien de melding o tijd gebeurt, krijgt men zeer snel de bevestiging van de beschikbaarheid van de locatie;
• deze kleinere evenementen dienen niet meer de volledige procedure voor behandeling van evenementenaanvragen te doorlopen;
• de behandelaars van evenementenaanvragen krijgen hierdoor ook meer tijd om de grotere evenementen intensiever te begeleiden;
• de stad behoudt steeds de mogelijkheid het evenement alsnog te verbieden.

Grote evenementen moeten geval per geval beoordeeld worden. Maatregelen die de openbare orde, rust en gezondheid moeten garanderen, worden per evenement beoordeeld. Dit gebeurt aan de hand van adviezen van politie-, hulp- , stads- en overheidsdiensten.

Aangezien de woongebieden meestal niet ver verwijderd zijn van de landbouwgebieden, zijn deze knallen dikwijls de oorzaak van heel wat geluidshinder en veroorzaken ze overlast bij de omwonenden. Voor studenten, zieken, ouders met jonge kinderen, mensen die in ploegen werken, thuisblijvende gepensioneerden is het gebruik van deze toestellen vaak hinderlijk.

Op 21 januari 2004 werd de "Resolutie betreffende de promotie van alternatieven voor vogelschrikkanonnen" (Stuk 1981 (2003-2004) – Nr. 3) goedgekeurd door het Vlaams parlement. Naar aanleiding van deze resolutie werd een omzendbrief (van 25 mei 2004), ondertekend door voormalig minister van Leefmilieu Jef Tavernier, verspreid onder de lokale besturen. Hierin wordt bij de gemeenten aangedrongen om het gebruik van vogelschrikkanonnen te vermijden door de invoering van een algemeen verbod en vergunningstelsel in een gemeentelijk reglement. Slechts in uitzonderlijke gevallen en als er geen evenwaardig alternatief voorhanden is, kunnen vergunningen worden toegestaan aan individuele land- en tuinbouwers voor het gebruik van vogelschrikkanonnen, mits voorafgaandelijke schriftelijke toestemming van de burgemeester. Hierbij zou dan minstens aan de volgende bepalingen moeten worden voldaan:

1. duidelijke afstandsregels (minstens 300 meter van woningen en 200 meter van de openbare weg);
2. een verbod op het gebruik van de kanonnen tussen 21.00 uur en 8.00 uur;
3. de toepassing van de algemene geluidsnormen voorzien in bijlage 2.2.1 van Vlarem II;
4. maximum 6 knallen per uur.

Rekening houdend met het voornamelijk stedelijk karakter van het grondgebied met inbegrip van de districten, is het voldoende het gebruik van dergelijke toestellen te onderwerpen aan voorwaarden die de hinder naar de omgeving tot een minimum beperken. Te meer omdat blijkt dat er alternatieve (stille) methodes bestaan zoals vogelschrikballen en -linten, opblaasbare vogelverschrikkers, natuurlijke geur- en kleurstoffen, ..., waarvan een aantal met succes werden uitgeprobeerd.

Artikel 135 §2 Nieuwe Gemeentewet

1. De gemeenten hebben ook tot taak het voorzien, ten behoeve van de inwoners, in een goede politie, met name over de zindelijkheid, de gezondheid, de veiligheid en de rust op openbare wegen en plaatsen en in openbare gebouwen.
2. Meer bepaald, en voor zover de aangelegenheid niet buiten de bevoegdheid van de gemeenten is gehouden, worden de volgende zaken van politie aan de waakzaamheid en het gezag van de gemeenten toevertrouwd:
      1) alles wat verband houdt met een veilig en vlot verkeer op openbare wegen, straten, kaden en pleinen, hetgeen omvat de reiniging, de verlichting, de opruiming van hindernissen, het slopen of herstellen van bouwvallige gebouwen, het verbod om aan ramen of andere delen van gebouwen enig voorwerp te plaatsen dat door zijn val schade kan berokkenen, of om wat dan ook te werpen dat voorbijgangers verwondingen of schade kan toebrengen of dat schadelijke uitwasemingen kan veroorzaken; voor zover de politie over het wegverkeer betrekking heeft op blijvende of periodieke toestanden, valt zij niet onder de toepassing van dit artikel;
      2) het tegengaan van inbreuken op de openbare rust, zoals vechtpartijen en twisten met volksoploop op straat, tumult verwekt in plaatsen van openbare vergadering, nachtgerucht en nachtelijke samenscholingen die de rust van de inwoners verstoren;
      3) het handhaven van de orde op plaatsen waar veel mensen samenkomen, zoals op jaarmarkten en markten, bij openbare vermakelijkheden en plechtigheden, vertoningen en spelen, in drankgelegenheden, kerken en openbare plaatsen;
      4) het toezicht op een juiste toemeting bij het slijten van waren (waarvoor meeteenheden of meetwerktuigen gebruikt worden) en op de hygiëne van openbaar te koop gestelde eetwaren;
      5) het nemen van passende maatregelen om rampen en plagen, zoals brand, epidemieën en epizoötieën te voorkomen en het verstrekken van de nodige hulp om ze te doen ophouden;
      6) het nemen van de nodige maatregelen, inclusief politieverordeningen, voor het tegengaan van alle vormen van openbare overlast.