Het college is bevoegd in het kader van de opmaak van het vergunningenregister en de actieve onderzoeksplicht (artikel 5.1.3 §§1 en 2, en artikel 7.6.2. §1, 5de en 6de lid van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening).
Op datum van 14 oktober 2014 vraagt notariskantoor De Vil, Helmstraat 107, 2140 Borgerhout, namens de eigenaar De Cassanova BVBA, Leningstraat 10-12, 2140 Borgerhout per e-mail om hun eigendom gelegen Nikkelstraat 52, district Antwerpen, op te nemen in het vergunningenregister wegens vermoeden van vergunning. Ze voegen hierbij de volgende documenten ter staving toe:
1. Bestaande juridische toestand
Het pand, Nikkelstraat 52 te Antwerpen, is kadastraal gekend als ‘Huis’ met gegevens 5e afdeling, sectie E, nummer 415/K/4. Volgens het kadaster is het perceel bebouwd in de periode 1900-1918 en bevat het drie woongelegenheden.
In het archief van de stad Antwerpen zijn volgende bouwdossiers terug te vinden voor het huidige gebouw:
Het goed is gelegen binnen de omschrijving van het ruimtelijk uitvoeringsplan 2060.
Het goed is volgens het laatstgenoemde plan gelegen in een zone voor wonen.
2.Bestaande feitelijke toestand
Het gebouw telt drie bouwlagen onder schuin dak. In het gebouw zouden drie woongelegenheden ingericht zijn. Bij plaatsbezoeken in 2013 door de Inspectie RWO werden er echter vier woongelegenheden aangetroffen.
3.Overtredingen
Er zijn geen overtredingsdossiers gekend bij de stad Antwerpen.
Op 2 december 2013 werden de vier woongelegenheden, zoals ze tijdens een onder zoek ter plaatse op 18 juni 2013 door de Inspectie RWO werden aangetroffen, ongeschikt en onbewoonbaar verklaard door de burgemeester (dossiernummer POW 420.2). Op 25 oktober 2013 heeft de Inspectie RWO een herstelvordering ingesteld wegens inbreuken op de woonkwaliteitsnormen.
Het voorwerp
Uit de bijgevoegde bewijsmaterialen blijkt dat het gebouw in aanmerking komt voor opname in het vergunningenregister als vergund geacht, met uitzondering van de huidige indeling in drie woonentiteiten; slecht twee kunnen er vergund geacht worden.
De bewijsvoering
Het bouwdossier van 1912 toont aan dat het gebouw voor 22 april 1962 werd opgericht, als een huis met een niet nader bepaald aantal woongelegenheden. Er is slechts één keuken aangeduid, de aanwezigheid van drie toiletten, in 1928 uitgebreid tot vier (door de gedeeltelijke afbraak van de achterbouw logischerwijze weer herleid tot drie, zie verder), kan wijzen op drie respectievelijk vier woongelegenheden.
De uittreksels uit het bevolkingsregister tonen echter aan dat vanaf 1948 tot en met 1980 constant twee gezinnen of alleenstaanden in het gebouw woonden. Vanaf dan begint dat aantal te schommelen tussen nul en vier. Het aantal woongelegenheden waarvoor de opname wordt gevraagd, met name drie, stemt overeen met de kadastrale gegevens, maar strookt dan weer niet met het aantal van vier dat in 2013 nog door de Inspectie RWO werd aangetroffen. Ook de Inspectie RWO kwam in haar herstelvordering al tot de conclusie dat de vierde woongelegenheid zeker na de inwerkingtreding van het gewestplan werd gecreëerd. Er kan enkel continuïteit voor twee woongelegenheden worden aangetroffen tot en met 1980, enkel dit aantal kan dus vergund geacht worden.
Op basis van luchtfoto’s kan vastgesteld worden dat de uitbouw van de derde verdieping, zoals vergund in 1928, niet volledig werd uitgevoerd of deels terug werd afgebroken om er een dakterras te creëren. Deze afwijking is zo beperkt ten aanzien van het volledige volume dat dit gebouw nog altijd als hoofdzakelijk vergund geacht kan worden.
Voorgaande bewijst voldoende dat de huidige toestand dateert van voor de inwerktreding van de Wet op de Stedenbouw (22 april 1962). Er wordt onvoldoende aangetoond dat de beweerde, huidige indeling in drie woonentiteiten dateert van ofwel voor de inwerkingtreding van de Wet op de Stedenbouw (22 april 1962) ofwel van na de inwerkingtreding van de Wet op de Stedenbouw (22 april 1962) maar voor de inwerkingtreding van het van kracht zijnde gewestplan (9 november 1979). Bijgevolg kunnen slecht twee woongelegenheden als vergund geacht worden beschouwd.
Conclusie
Aan het college wordt voorgesteld om, gelet op de aangehaalde argumenten, het gebouw op te nemen in het vergunningenregister als geacht vergund, met uitsluiting van de indeling in drie woonentiteiten; slecht twee woonentiteiten kunnen er vergund geacht worden.
Iedere constructie waarvan bewezen is dat ze gebouwd werd voor 22 april 1962 (inwerkingtreding Wet op de Stedebouw) ofwel na die datum en voor de eerste inwerkingtreding van het gewestplan (vastgesteld op 3 oktober 1979, van kracht op 9 november 1979), dient te worden opgenomen in het vergunningenregister wegens een vermoeden van vergunning in toepassing van artikel 5.1.3. §1. van de Vlaamse Codex Ruimtelijke ordening.
Het college neemt kennis van het feit dat het pand Nikkelstraat 52, district Antwerpen, in het vergunningenregister wegens vermoeden van vergunning, wordt opgenomen als gebouwd voor 22 april 1962.
Het college beslist dat in het gebouw twee woonentiteiten vergund geacht zijn.
Het college geeft opdracht aan:
| Dienst | Taak |
| SW/V/SV | een duplicaat van de beslissing te bezorgen aan het kadaster voor aanpassing van de kadastrale gegevens. |