Begin juli van dit jaar stelden wij al een schriftelijke vraag over de aanwezigheid van de nijlganzen in het Boekenbergpark.
Onlangs zijn wij echter te weten gekomen dat grondeigenaren in Vlaanderen zelfs wettelijk verplicht kunnen worden om in te grijpen bij overlast door nijlganzen. De Vlaamse overheid beschouwt de nijlgans als een invasieve uitheemse soort die onze inheemse biodiversiteit bedreigt. Vooral bosuilen en andere vogels zijn vaak het eerste slachtoffer omdat ze holtes van die dieren gebruiken voor hun eigen broedsels. Kuikens van eenden, meerkoeten en waterhoenen worden zelfs verdronken en opgegeten door nijlganzen. Dit is misschien de reden waarom er nog zo weinig eenden in het park aanwezig zijn. De nijlgans is ook niet beschermd is onder de Europese Vogelrichtlijn of de Wet natuurbescherming, waardoor bestrijding is toegestaan. Zelfs Natuurpunt bestrijdt de nijlganzen in haar natuurgebieden.
De nijlganzen kunnen erg agressief zijn en dit vooral tijdens de broedtijd (maart/april). Dit gebeurde trouwens toen acteur Dimitri Leue 5 dagen in het ziekenhuis lag nadat hij aangevallen werd door nijlganzen, toen hij in het Boekenbergpark aan het joggen was. Daarom zijn er destijds meerdere waarschuwingsborden opgehangen in het park.
Het Boekenbergpark is een drukbezocht park door jong en oud. Ook de speeltuin trekt vooral in het voorjaar en de zomer veel kinderen met ouders en met scholen. Omdat de vijver zeer dichtbij de speeltuin ligt, kunnen de nijlganzen een onmiddellijk gevaar vormen voor die kinderen en voor bejaarden of mindervaliden die niet snel kunnen reageren.
Vragen:
1) Is het districtscollege op de hoogte van de houding van Vlaanderen en van Natuurpunt ten opzichte van de nijlganzen?
2) Wie is aansprakelijk indien een kind of bejaarde in de broedtijd aangevallen wordt door een nijlgans?
3) Zal het districtscollege, net zoals de gemeente Zoersel, de opdracht geven om de nijlganzen te bestrijden om geen risico te lopen en met het idee “beter voorkomen dan genezen”?
(Bestrijdingsmaatregelen kunnen niet-dodende methoden zijn (zoals het schudden of prikken van eieren) en dodende methoden (zoals afvangst of afschot door bevoegde personen/instanties, zoals de Hubertus Vereniging Vlaanderen).